随便找了些图片

http://www.raklukefamilygroup.com/article.php?cat_id=80&id=229

นิตยสาร รักลูก นิตยสาร Modern Mom นิตยสาร SHE's Smart นิตยสาร Kids & School สำนักพิมพ์รักลูกบุ๊กส์ ดวงใจพ่อแม่ Modern Mom คิดดี คิดสนุก Rakluke Organizer & Management ศูนย์ครอบครัวเข้มแข็ง ศูนย์พัฒนาอัจฉริยภาพเด็กและเยาวชน user name : password : remember: forget password advanced search แม่ตั้งครรภ์ แม่ท้องต้องเตรียมตัว พัฒนาการแม่ท้องและลูกน้อยในครรภ์ การดูแลระหว่างตั้งครรภ์ การคลอด การดูแลหลังคลอด นมแม่ สารพันปัญหาแม่ตั้งครรภ์ ทารกแรกเกิด 0-1 ปี พัฒนาการทางร่างกาย พัฒนาการทางจิตใจ-อารมณ์ พัฒนาการทางภาษา พัฒนาการทางสังคม พัฒนาการทางสมอง-สติปัญญา การดูแลลูกแรกเกิด 

อาหารการกิน-โภชนาการ สุขภาพ-โรคภัยไข้เจ็บ วัยเตาะแตะ 1-3 ปี พัฒนาการทางร่างกาย พัฒนาการทางจิตใจ-อารมณ์ พัฒนาการทางภาษา พัฒนาการทางสังคม พัฒนาการทางสมอง-สติปัญญา การอบรมเลี้ยงดู อาหารการกิน-โภชนาการ สุขภาพ-โรคภัยไข้เจ็บ การดูแลเจ้าตัวเล็ก วัยอนุบาล 3-6 ปี พัฒนาการทางร่างกาย พัฒนาการทางจิตใจ-อารมณ์ พัฒนาการทางภาษา พัฒนาการทางสังคม พัฒนาการทางสมอง-สติปัญญา การอบรมเลี้ยงดู อาหารการกิน-โภชนาการ สุขภาพ-โรคภัยไข้เจ็บ การเรียน-กิจกรรมเด็ก การดูแลลูก วัยเรียน 6-9 ปี พัฒนาการทางร่างกาย 

พัฒนาการทางจิตใจ-อารมณ์ พัฒนาการทางสังคม พัฒนาการทางสมอง-สติปัญญา การอบรมเลี้ยงดู สุขภาพ-โรคภัยไข้เจ็บ การเรียน-กิจกรรมเด็ก วัย 9 ปีขึ้นไป - วัยรุ่น พัฒนาการทางร่างกาย พัฒนาการทางจิตใจ-อารมณ์ พัฒนาการทางสังคม พัฒนาการทางสมอง-สติปัญญา พฤติกรรมวัยทีน การอบรมเลี้ยงดู สุขภาพ-โรคภัยไข้เจ็บ การเรียน-กิจกรรมพิเศษ สุขภาพกาย สุขภาพใจ Sex & Relation Work & Money Life Style อาหารการกิน Things for home Relax Beauty Tip บทบาทพ่อ สุขภาพเจ้าตัวเล็ก + แม่ตั้งครรภ์ เรื่องเรียนของลูก คุยกันเรื่องลูกวัยรุ่น คุยกันฉันพ่อแม่ เปิดท้ายขายของ photo gallery rakluke survey

หน้าแรก > family life > Relax ดิ๊ก ลูกรักของ เอก-รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง โดย กองบรรณาธิการนิตยสาร teens&family อย่าง เอก-รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง ที่รักกันมากถึงขนาดประคบประหงมดูแลกันมานานกว่า 5 ปี ก็ยิ่งทำให้สนใจใคร่รู้ความผูกพันที่เจ้าตัวมีต่อ "ดิ๊ก" สุนัขพันธุ์แจแปนนีส-สปิช สีขาวขนฟูเพศเมีย ตัวนี้เสียเหลือเกิน...."ตอนนี้มันอายุมัน 4 ขวบกว่าแล้ว มีเพื่อนเอามาฝากให้เลี้ยงตั้งแต่เพิ่งอายุได้ 3-4 เดือน โดยส่วนตัวไม่อยากเลี้ยงหมา เพราะเราไม่เคยเลี้ยงมาก่อน แต่พอเห็นหน้ามันตอนโผล่จากขอบตะกร้า หน้าตาบ้องแบ๊วน่ารักดี เลยตอบตกลงว่าจะช่วยเลี้ยงให้ พอเลี้ยงไปเลี้ยงมาก็ผูกพัน เลยขอเพื่อนว่าอยากเลี้ยงเอง"

เอกเล่าให้ฟังว่า เลี้ยงเจ้าดิ๊กไว้ในห้องพักที่บ้านในจังหวัดอยุธยา เป็นคนดูแลเองกับมือ จึงผูกพันกับเจ้าดิ๊กมาถึงขนาดเคยหอบหิ้วพาไปกองถ่ายด้วย"เลี้ยงมันมาตั้งแต่เล็ก ความผูกพันต้องเกิดแน่นอนอยู่แล้ว แล้วก็เป็นห่วงมันมาก เวลาถ่ายละครเสร็จก็จะรีบกลับไปดูแล จะต้องหยอกล้อเล่นกับมันก่อนนอนไม่ว่าจะดึกดื่นแค่ไหน"พี่ๆ ในกองถ่ายไม่เชื่อว่าผมเลี้ยงหมา บอกให้เอาไปชื่นชมที่กองถ่ายหน่อยสิ ผมก็พาไป แค่นั้นละไม่เป็นอันทำงานกันเลยครับ ผูกไว้ที่ต้นไม้ มันก็วิ่งวนร้องครางหาเจ้าของตลอด ผมเคยฝากดิ๊กไว้กับแม่ครัวที่กองถ่ายมันก็ไม่ยอมอยู่ อาจเพราะมันเป็นหมาขี้ระแวง เลยไม่ไว้ใจใคร 

"ถ้าเปรียบเค้ากับคน มันก็เป็นหมาอยู่ต่างจังหวัดด้วย ผมว่ามันน่าจะเป็นเด็กสาวบ้านๆ ไม่ชินวัฒนธรรมสังคมเมือง รู้สึกระแวงคนอื่นไปหมด มันอยู่กับใครได้ไม่ค่อยนาน ถ้ามันไม่คุ้นก็จะดิ้นหนีตลอด แต่จะรู้สึกปลอดภัยเวลาอยู่กับเจ้าของ แต่จริงๆมันเป็นหมาใสซื่อนะ อัธยาศัยดี อยากไปหาใครมันก็วิ่งไปหา เจอหมาตัวอื่นก็วิ่งเข้าไปหาเค้าจนเกือบจะโดนตัวอื่นทำร้ายเอาก็มี

"กับผมมันก็ติดแจ แค่ได้ยินเสียงเปิดประตูรถยังจำได้ พอผมเปิดประตูรถเท่านั้นแหละ มันกระโจนเข้าหาทันที "สาเหตุที่ทำให้เจ้าดิ๊กติดเจ้าของขนาดนี้ เป็นเพราะเอกเอาใจใส่เลี้ยงดูมันอย่างดี"ดิ๊กเป็นสุนัขที่ไม่ค่อยมีกลิ่นสาบ เรื่องความสะอาดผมก็ฝึกให้ฉี่ อึบนกระดาษหนังสือพิมพ์ตั้งแต่มันยังเล็กๆ ฉะนั้นมันจะคุ้นกลับกลิ่นกระดาษหนังสือพิมพ์ เลยไม่สร้างปัญหาฉี่เรี่ยราด แต่เรื่องอาบน้ำนี่ผมจัดการไม่ได้เลยครับ เพราะมันกลัวน้ำ (หัวเราะ) เคยลองอยู่ครั้งนึง เอาน้ำราดตัวมัน โอ้โห! สะบัดขนกระจาย แล้วดิ๊กเป็นหมาพันธุ์ขนด้วย และเวลาอาบน้ำก็ต้องมีไดร์เป่าขนให้แห้ง ยุ่งยาก ตอนหลังเลยพาเข้าคลีนิกสะดวกกว่า เค้าจะได้ตัดเล็บเล็มขนให้มันด้วย

"ส่วนเรื่องอาหารการกิน หลักๆ เลยก็เป็นนมตราหมี แล้วก็อาหารเม็ด บางทีคนกินอะไร ดิ๊กมันก็ได้กินด้วย อันที่จริงก็ไม่ใช่วิธีที่ถูก แต่อาจจะเป็นเพราะเราไม่ได้รู้สึกว่าเค้าเป็นสัตว์ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตอย่างหนึ่งที่ผมรู้สึกว่าเป็นเหมือนญาติของเราไปแล้ว เพราะอยู่ด้วยกันแทบทุกคืน และผมไม่ค่อยรู้สึกว่ามันเป็นผู้หญิงหรอกนะครับ เหมือนอยู่กับผู้ชายมากกว่า เพราะเล่นเตะ ต่อยกับมันตลอด แล้วมันก็ชอบเวลาที่ผมออกหมัด มันก็จะวิ่งถอยหลบหลีก สนุกด้วยกันทั้งคนทั้งหมา"แล้วก่อนจะเข้านอน มันจะพยายามคลอเคลียใต้แขนผมแทบทุกคืน เล่นกันเสร็จมันก็จะวิ่งไปที่นอนมันละ ซึ่งแยกไว้ให้มันเป็นสัดส่วนต่างหาก แต่ก็เคยมีครั้งหนึ่งตอนมันอายุสักขวบนึง ผมกลับมาจากทำงาน เจอมันปีนขึ้นไปยืนรอผมบนเตียงด้วยสีหน้าแฮปปี้มาก.

..ก ทำท่าดีใจสุดๆ เหมือนเป็นความใฝ่ฝันที่สามารถปีนขึ้นเตียงผมได้ แต่ผมน่ะรู้สึกโกรธ เพราะถ้าไม่อนุญาต ห้ามขึ้นเตียงเด็ดขาด วันนั้นผมเลยตี แล้วขังมันไว้ที่ห้องชั้นสอง แล้วผมก็ออกไปกินโจ๊กข้างนอก ความจริงก็ห่วงแหละ กลัวมันน้อยใจ แต่ก็ต้องทำ พอเห็นมันหงอยๆ ก็เข้าไปอุ้ม จนหลังๆ ก็ไม่ค่อยตี แต่ใช้เสียงดุมันมากกว่า "มันก็ฉลาดนะ ไม่ดื้อ สั่งให้ถอยมันก็ถอย บางทีพากันออกไปวิ่งข้างถนน เห็นรถสวนทางมาไกลเราร้องเรียกมันให้วิ่งกลับมาหา มันก็เชื่อฟัง หันหลังวิ่งกลับมาให้ผมอุ้ม แล้วบางทีการที่เราพามันออกกำลังก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้สุขภาพมันแข็งแรง ไม่ค่อยเป็นโรคถือว่าโชคดีมาก"และยังโชคดีอีกอย่างที่เจ้าดิ๊กไม่เคยสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้เป็นเจ้าของ

"ถึงจะปล่อยไว้ตามลำพังก็ไม่ต้องกังวลว่าเจ้าดิ๊กจะก่อความเดือดร้อน เพราะมันเรียบร้อย ไม่ซน ไม่เกเร ไม่ค่อยเห่า หรือดุใคร ไม่ประจบประแจงให้คนอื่นรำคาญด้วย บางทีมีกระดูกยางอันนึงมันก็เขี่ยๆ กระโดดไปคาบ วิ่งไปวิ่งมาเหมือนมีหมาหลายตัวเล่นอยู่กับมัน ทั้งๆที่มันเล่นของมันตัวเดียวนั่นแหละ (หัวเราะ)"เพื่อนบ้านส่วนใหญ่ก็เลยรักดิ๊กกันทั้งนั้น บางทีผมไม่อยู่ก็ยังมีคนมาช่วยดูเพราะความน่ารักของมัน ขนาดพาไปออกรายการจมูกมด หลังอัดรายการเสร็จยังมีแต่คนบอกว่าชอบดิ๊ก และมีหลายคนอยากเอาดิ๊กไปผสมพันธุ์กับหมาของเขา แต่ผมไม่อยากให้มันท้อง เพราะยังไม่พร้อมขนาดที่จะดูแลลูกๆ ของมันอีก ที่บ้านเราก็ไม่ได้มีสนามกว้างพอให้ลูกมันวิ่งเล่นได้ ไหนจะคนช่วยเลี้ยงอีก ให้คุณพ่อคุณแม่ช่วยเลี้ยงก็คงจะไม่ไหว เพราะท่านก็คงไม่มีเวลาดูแลให้มากนัก 

ขนาดเจ้าดิ๊กตัวเดียวยังเหนื่อยเลย"ถึงแม้จะเหนื่อยกับการดูแลเจ้าดิ๊กแสนรัก แต่เอกก็บอกว่า สิ่งที่เขาได้รับคือความสุขทางใจ "เราสัมผัสได้เลยว่าทุกอย่างที่ทุ่มเท ดูแลมัน เราก็ได้ความสุขตอบแทน แค่เห็นมันมายืนชะเง้อรอผมอยู่หน้าบ้าน สั่นหู สั่นหางเวลาเห็นเรากลับบ้าน ยิ่งพอเปิดประตูมันก็ทำท่าจะกระโจนเข้าใส่ เราก็ยิ่งมีความสุขที่อย่างน้อยก็รู้ว่ามันรักเรา อยากให้เราอยู่ใกล้ๆ กอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน มีมันเป็นเพื่อนเล่นแล้วไม่รู้สึกเหงาด้วยครับ"เฮ้อ! น่าอิจฉาเจ้าดิ๊กจริงเลย..ย ขนาดเป็นแค่สัตว์เลี้ยง พระเอกร่างกำยำยังเอาใจใส่จนรักและผูกพันซะขนาดนี้ แล้วถ้ามีแฟนตัวจริงเสียงจริงจะเทคแคร์ขนาดไหนกันหนอ...อิ อิข้อมูลจาก : นิตยสาร teens&family ฉบับที่ 126 เดือนกันยายน พ.ศ. 2549 Rakluke Family Group Co.,Ltd.932 Prachachuen Rd. Bangsue Bangkok 10800 (Thailand)Tel. 0 2913 7555, 0 2831 8400 Fax. 0 2831 8411 copyright © raklukegroup.com 2000-2007 All rights reserved.Any comments : [email protected]ข้อตกลงในการใช้บริการ