La ĉielo estis klara kaj suno brilis.Ni promenis laŭ strato.Aambaŭflanke staris domegoj,grandaj kaj altaj.Inter ili troviĝis magazenoj,hoteloj,poŝtejoj kaj hospitaloj.La hotelo,kie ni loĝis,staris ĉe la norda flanko de strato.Ĝi estis deketaĝa domego.Kontraŭ la hotelo estis placo.Tie ludis multaj infanoj.
Ni demandis preteriranton,kie estas la granda teatro?Aŭdinte,ke ni estas ĉinaj esperantisoj,li ĝoje salutis nin kaj kondukis nin al la teatro.Ni dankis lin,sed li diris,ke estas granda ĝojo por li konatiĝi kun ĉinaj esprantistoj.

Ĉiuj manĝas,ke mortas sen manĝi.Ni manĝas por vivi,sed ne vivas por manĝi.Ni vivas por ke aliaj vivu pli bone.
Kamarado Léi Fēng estas bona ekzemplo por ni.Li servis la tutan vivon al la popolo.Kvankam li vivis nur dudek du jarojn,lia vivo estas brila.Ni devas lerni de li.

Ĉi tio estas freneza mondo. Ĵus mi aŭdis, ke 8.2 mil homoj en Usono infektiĝas de kronavirusoj. En la tuta mondo super 500 mil homoj infektiĝas.Ĝiaj spuroj estis trovitaj en 199 landoj.Ĝis nun,mi ankoraŭ ne kredas,kion estas vera.Ĉio estas tre tre freneza.